حکایت دلی که سنگ شد

sonat-shekan — Mon, 03 Sep 2007 13:59:52 GMT

دوظلمانی

دلبر

...

سفید غریقی سیاه

معشوق

...

کمی انطرف تر از میترال

تا به همیشه

معشوق هرزه ای مدفون است.

پ.ن جنونی انی اما ابدی

sonat-shekan — Tue, 28 Aug 2007 19:27:18 GMT

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر اخرین حرف دنبال سخن نگردی

روزی که اهنگ هر حرف

زندگی ست

تا من به خاطر اخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه ای است

تا کمترین سرود بوسه باشد

روزی که تو بیایی ... برای همیشه بیایی

و مهربانی با زیبایی یکسان شود

روزی که ما دوباره برای کبوتر هایمان دانه بریزیم

و من انروز را انتظار میکشم

حتی روزی که دیگر نباشم. (شاملو)

پ.ن:ای امید نا امیدان دیر شد

sonat-shekan — Fri, 24 Aug 2007 20:17:18 GMT

کارهام شده مثل کارهای پت و مت.هر کاری که می کنم معنی عکس می ده .می خوام بهش بفهمونم

دوسش دارم فکر می کنه ازش متنفرم .می خوام به طرف بگم حالم ازش بهم میخوره تو چشام عشق

می خونه.می خوام برم بالا سقوط می کنم .می خوام برم پایین صعود می کنم.شبها تا صبح بیدارم و

برنامه های رادیو رو از بر می کنم و روز ها رو تقریبا کامل خوابم.روز های زندگی ام غرق روزمرگی

شدن.هر روز به خودم قول میدم که از فردا دیگه کولاک می کنم و هر روز یه برنامه بلند بالا برای فردا.

این فردا کی می خواد بیاد نمی دونم .اگه هم با نذر و نیاز و کمک خدا دو روز بیام رو فرم ماشاالله انقدر

موضوع جدید پیش میاد و فقط هم توی همون روز سنگ از اسمون می افته که برای جا زدن هیچ شرمی

نمی مونه.واقعا از این وضع زندگی .....که نه.......مردگی خسته شدم.می ترسم فقط می ترسم یه روزی

واقعا به خودم بیام که زندگی ام تموم شده .من از بیهوده مردن متنفرم .مهم نیست چقدر دیگه زنده ام

فقط این مهمه که تو زمان حیاتم نمی خوام اینشتن بشم ولی حد اقل ادم باشم و ادم بمیرم و حتی با

نوشتن یک جمله هم که شده دردی از درد این مردم کم کنم.

به هر حال

عزیزان جوون دلمرده روزمرگی زده نا امید

یادتون نره هر روز با گذشتنش یه روز از عمر کوتاهتون کوتاهتر می کنه.

روزتون مبارک.

پ.ن "درد دلی بیش نبود .

sonat-shekan — Mon, 20 Aug 2007 22:04:18 GMT

عاشقتر از لیلی بودم

اگه مجنون می موندی

توانی ندارم

فقط...

به یاد عشق رفته بر باد سکوت ...نه...

فریاد می زنم فریاد.

پ.ن عجیب ارامشی دارد سوت قطار.

sonat-shekan — Thu, 16 Aug 2007 19:37:18 GMT

به سحرگاه زمزمه های الرحمانم

به الهی العفو های نیمه شبانم

به بی حضور قلب نماز خواندن هایم

به مقدس نامم که لایقش نیستم

به چشمان گنهکار از اشک شسته ام

به لبان معصیت کار توبه کرده ام

به قلب سیاه شکسته ام

خواندمت مهربان

تو را به او که قلبم از عشقش شش گوشه شد

تو را به دریای تشنه لب

تو را به او که صبر از دل او یافت وجود

تو را به امیر کشور دلها

اجابتم کن.

من خاک کف پای سگ کوی هر انم

کو خاک کف پای سگ کوی حسین است

sonat-shekan — Mon, 13 Aug 2007 20:30:18 GMT

و معبود

با من حرف زد

نیازی به دست تکون دادن نبود

عاشق ترین معشوق عاشقونه منو می بینه.

سلام خدا جون

خیلی دوست دارم.

sonat-shekan — Wed, 08 Aug 2007 13:20:18 GMT

من می خوام تموم قانون های دنیا رو بشکونم

عاشق نفرت باشم و از عشقم متنفر

چراغ قرمز رد کنم و پشت چراغ سبز بایستم

به وطن بگم غربت و به غربت بگم وطن

به سیاه بگم سفید و به سفید بگم سیاه

سوار ماشین نشم و برای الاغ سواری گواهینامه بگیرم

تو تعطیلات مثل سوسک بیوفتم روی کتاب و موقع

امتحانام برم سفر

تو عزا لباس سفید بپوشم و شب عروسی ام لباس

مشکی

وقتی خوشحالم گریه کنم و وقتی غمگینم بخندم

یه زیر دریایی بسازم و باهاش برم بیابون گردی

می خوام تو حیاط خونمون چاه بزنم و توش حموم کنم

شایدم سرم بکنم توش و گاهی باهاش درد دل کنم

تو ساحل دریای خزر پرورش موز راه بندازم و تو دشت

کویر قزل الا پرورش بدم

می خوام برم افغانستان ادامه تحصیل بدم

شایدم یه روز بخوام ادم بزرگی بشم