و

دلبر

...

سفید غریقی سیاه

و

معشوق

...

کمی انطرف تر از میترال

تا به همیشه

معشوق هرزه ای مدفون است.

پ.ن جنونی انی اما ابدی

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

                و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

              تا تو به خاطر اخرین حرف دنبال سخن نگردی

 روزی که اهنگ هر حرف

            زندگی ست

تا من به خاطر اخرین شعر رنج جست و جوی قافیه نبرم

          روزی که هر لب ترانه ای است

تا کمترین سرود بوسه باشد

         روزی که تو بیایی ... برای همیشه بیایی

و مهربانی با زیبایی یکسان شود

     روزی که ما دوباره برای کبوتر هایمان دانه بریزیم

و من انروز را انتظار میکشم

         حتی روزی که دیگر نباشم.                                                              (شاملو)

پ.ن:ای امید نا امیدان دیر شد

دوسش دارم فکر می کنه ازش متنفرم .می خوام به طرف بگم حالم ازش بهم میخوره تو چشام عشق

می خونه.می خوام برم بالا سقوط می کنم .می خوام برم پایین صعود می کنم.شبها تا صبح بیدارم و

برنامه های رادیو رو از بر می کنم و روز ها رو تقریبا کامل خوابم.روز های زندگی ام غرق روزمرگی

شدن.هر روز به خودم قول میدم که از فردا دیگه کولاک می کنم و هر روز یه برنامه بلند بالا برای فردا.

این فردا کی می خواد بیاد نمی دونم .اگه هم با نذر و نیاز و کمک خدا دو روز بیام رو فرم ماشاالله انقدر

موضوع جدید پیش میاد و فقط هم توی همون روز سنگ از اسمون می افته که برای جا زدن هیچ شرمی

نمی مونه.واقعا از این وضع زندگی .....که نه.......مردگی خسته شدم.می ترسم فقط می ترسم یه روزی

واقعا به خودم بیام که زندگی ام تموم شده .من از بیهوده مردن متنفرم .مهم نیست چقدر دیگه زنده ام

فقط این مهمه که تو زمان حیاتم نمی خوام اینشتن بشم ولی حد اقل ادم باشم و ادم بمیرم و حتی با

نوشتن یک جمله هم که شده دردی از درد این مردم کم کنم.

به هر حال

 عزیزان    جوون    دلمرده    روزمرگی زده     نا امید

یادتون نره هر روز با گذشتنش یه روز از عمر کوتاهتون کوتاهتر می کنه.

روزتون مبارک.

 پ.ن "درد دلی بیش نبود .

عاشقتر از لیلی بودم                                                

اگه مجنون می موندی

توانی ندارم                                        

فقط...                                                              

به یاد عشق رفته بر باد سکوت ...نه...

فریاد می زنم فریاد.

پ.ن عجیب ارامشی دارد سوت قطار.

به الهی العفو های نیمه شبانم

به بی حضور قلب نماز خواندن هایم

به مقدس نامم که لایقش نیستم

به چشمان گنهکار از اشک شسته ام

به لبان معصیت کار توبه کرده ام

به قلب سیاه شکسته ام                                                                            

خواندمت مهربان  

تو را به او که قلبم از عشقش شش گوشه شد

تو را به دریای تشنه لب

تو را به او که صبر از دل او یافت وجود

تو را به امیر کشور دلها

اجابتم کن.

                                                                                    من خاک کف پای سگ کوی هر انم

                                                                                                               کو خاک کف پای سگ کوی حسین است

با من حرف زد                                                                         

نیازی به دست تکون دادن نبود

عاشق ترین معشوق عاشقونه منو می بینه.

                                                                        سلام خدا جون

                                                                            خیلی دوست دارم.       

من می خوام تموم قانون های دنیا رو بشکونم

عاشق نفرت باشم و از عشقم متنفر

چراغ قرمز رد کنم و پشت چراغ سبز بایستم

به وطن بگم غربت و به غربت بگم وطن

به سیاه بگم سفید و به سفید بگم سیاه

سوار ماشین نشم و برای الاغ سواری گواهینامه بگیرم

تو تعطیلات مثل سوسک بیوفتم روی کتاب و موقع

امتحانام برم سفر

تو عزا لباس سفید بپوشم و شب عروسی ام لباس

مشکی

وقتی خوشحالم گریه کنم و وقتی غمگینم بخندم

یه زیر دریایی بسازم و باهاش برم بیابون گردی

می خوام تو حیاط خونمون چاه بزنم و توش حموم کنم

شایدم سرم بکنم توش و گاهی باهاش درد دل کنم

تو ساحل دریای خزر پرورش موز راه بندازم و تو دشت

کویر قزل الا پرورش بدم

می خوام برم افغانستان ادامه تحصیل بدم

شایدم یه روز بخوام ادم بزرگی بشم